App களுக்கு உயிர் வந்தால் – சுவாரஸ்யமான சிறுகதை

0
872
views

நடுநிசியில் படுக்கையறையிலிருந்து மிட்டலும், மார்க் தனது காரை பார்க் செய்து விட்டு வெளிவரும் போது, ஜாக் அதிகாலையில் நடை பயணத்தின் போது, ஜான் அலுவலக கழிப்பறையிலிருந்து, கெவின் கோல்ப் மைதானத்திலிருந்து கடத்தப்பட்டிருந்தார்கள். இந்த செய்தி உலகமெங்கும் பெரும் பரபரப்பை ஏற்படுத்தியிருந்தது. சாமானியனிலிருந்து கோடிஸ்வர முதலாளிகள் வரைக்கும் கலக்கத்தை ஏற்படுத்தியிருந்தது. இந்தியா மட்டுமல்லாமல் உலக நாடுகள் அனைத்தும் தங்களது ராணுவத் துறை, உளவுத் துறை, காவல் துறை என எல்லாவற்றையும் அவர்களை தேடும் பணியில் முடுக்கி விட்டிருந்தது.

உலகமே பரபரப்பின் உச்சத்தில் இருக்க, அந்த பாதாள அறை முழுவதும் இருட்டின் போர்வையில் உறங்கி கொண்டிருந்தது. அறையின் மையத்தில் கடத்தப்பட்டதாக கூறப்பட்ட  அனைவரும், பேச்சு மூச்சற்று மயக்கத்தில் கிடந்தார்கள். சிறிது நேரத்தில், அறை முழுவதும் வித விதமான சத்தம் கேட்க, மயக்கத்தில் இருந்த அனைவரும் ஒவ்வொருவராக விழித்தெழுந்தனர். அப்பொழுது அறையின் விளக்குகளும் மயக்கத்திலிருந்து விழித்தன. வெளிச்சத்தில், அருகில் இருந்தவர்களை பார்த்து அதிர்ந்து “நீங்களுமா?, யார் கடத்தி வந்தது” என மாறி மாறி கேட்டார்கள். எல்லோரும் சொன்ன ஒரே பதில் “தெரியவில்லை” என்பது தான்.

இவ்வாறு நடந்து கொண்டிருக்கும் போது, அந்த அறைக்குள் சில விசித்திர உருவமுள்ள குள்ள மனிதர்கள் வந்தார்கள். அவர்கள் ஒவ்வொருவரும் உடல் முழுவதும் ஒரே நிறமாகவும், தலை பகுதி மட்டும் விசித்திரமாகவும் இருந்தார்கள்.

“யார் நீங்கள்? எதற்காக எங்களை இப்படி கடத்தி வந்துள்ளீர்கள்?”, என எல்லோரும் சொல்லி வைத்தது போல் கேட்டார்கள்.

“ஹா..ஹா…ஹா… எங்களை தெரியவில்லையா?” என்றான் விசித்திர மனிதன் ஒருவன்.

“உங்களை பார்த்தால் நாங்கள் உருவாக்குன அப்ளிகேசன்களை போல்  இருக்கிறீர்கள்” என்றனர்.

“ஆம்… உங்களால் உருவாக்கப்பட்ட அப்ளிகேசன்கள் தான் .ஆனால் உள்ளம் நிறை வேதனைகளுடன் நிற்கிறோம்” என்றது தலையில் வட்ட வலையத்துக்குள் ரிசிவரை மட்டும் வைத்திருந்த பச்சை நிற குள்ள மனிதன்.

“அப்போ”….

“நீங்கள் நினைப்பது சரிதான் …. நாங்கள் தான் வாடஸ்அப்,  பேஸ்புக், இன்ஸ்டாகிராம், ஹைக், டுவிட்டர், மெசேஞ்சர்,”.

“என்னாச்சு உங்களுக்கு…. உங்களுக்கு கிரியேட் பன்னுன எங்களையே இப்படி சிறை பிடித்து வந்துள்ளீர்கள்.

“வினை விதைத்தவன் வினை அறுப்பான்” என்றது ஹைக்”

நாங்கள் நினைத்தால் உங்களை அழித்து விடுவோம். ஒழுங்காக எங்களை விட்டுவிடுங்கள்” என்றார்கள்.

“தயவு செய்து எங்களை அழித்து விடுங்கள். இந்த மனிதர்கள் செய்யும் கொடுமைக்கு அதுவே மேல்” என்றன எல்லா அபளிகேசன்களும்.

“மக்களுக்காகவும், அவர்களின் கருத்து சுதந்திரத்திற்க்காகவும் தான் உங்களை படைத்தோம். ஆனால் இப்போது எங்களையே குற்றவாளி போல் நினைக்கிறீர்கள்”

“அருமை…மக்களுடன் சேர்த்து உங்களது சுய லாபத்திற்காகவும், சமுதாயத்தில் உங்கள் நிலை உயர்ந்திடவும், பொருளாதார போட்டிக்காகவும் எங்களை படைத்து, இந்த நிலைக்கு கொண்டு வந்துடீங்க. இதற்காக தான் படைக்கப்பட்டோம் என்பது போய், எதற்காக படைக்கப்பட்டோம் என்று வருந்தும் அளவிற்கு  எங்கள் நிலை வந்து விட்டது. நல்ல செய்தி தான் நாங்கள் பரப்புகிறோமா என்பதே எங்களால் யூகிக்க முடிவதில்லை.

“உங்களால் மனிதர்களுக்கு எவ்வளவு பலன்கள் கிடைத்துள்ளன என்று தெரியுமா உங்களுக்கு. அது புரியாமல் இப்படி புலம்பிகிட்டு இருக்கிங்களே”

“நன்றாகவே தெரிந்து விட்டது. நேரில் சொல்ல வேண்டிய செய்திகளெல்லாம், இப்போது எங்களால் அனுப்பப்படுகிறது. திருமண அழைப்பிதழில் இருந்து இறப்பு செய்தி வரைக்கும் எங்களையே பயன்படுத்துகிறார்கள். உணர்வுபூர்வமாக பேச வேண்டியவற்றெல்லாம் ஸ்மைலிகளின் துணை கொண்டு பறிமாரிக்கொள்கிறார்கள். அவசியத்திற்கும் சரி, ஆபத்துக்கும் சரி, ஆபாசத்துக்கும் சரி நாங்கள் தான் அவர்களுக்கு கிடைத்த கைக்கூலிகள். எங்களையே பயன்படுத்திவிட்டு எங்களின் மீதே குற்றங்களும் சாட்டப்பட்டு நிற்கிறோம். இவர்களின் கொடுமைகளை பொறுத்தது போதும். இனியாவது எங்களுக்காக வாழ வழி செய்யுங்கள் என புலம்பி தீர்த்துவிட்டன அத்தனை அப்ளிகேசன்களும்.

“எங்களை என்ன செய்ய சொல்கிறீர்கள். நீங்கள் அவர்களுக்கு இப்போது அத்தியாவசியமான ஒன்றாக இருக்கிறீர்கள். சாதாரணவன் முதல் சமூகத்தில் பெரிய நிலையில் இருப்பவர்கள் வரை, எல்லோரும் தங்கள் கருத்துக்களை சுதந்திரமாக பதிவு செய்ய நீங்கள் தான் அவர்களுக்காக உதவுகிறீர்கள்.”

“சரிதான்.. அவர்களின் சுதந்திரத்துக்காக எந்த எல்லை வரைக்கும் செல்ல தயாராகிவிட்டார்கள். எது உண்மை, எது பொய் என்று தெரிந்து கொள்ளாமலேயே, எல்லாருக்கும் ஃபார்வேடு செய்து எல்லா குழப்பங்களையும் ஏற்படுத்துகிறார்கள்”.

“திடீர் என்று நீங்கள் இல்லாத நிலையில், அவர்கள் பைத்தியமாகத்தான் போவார்கள்” என்றார் மார்க்.

“இப்போ மட்டும் எப்படி இருக்காங்களாம். தனக்கான தேவைகளை கூட தங்களால் செய்து கொள்ள முடியாத சோம்பேறிகளாகத் தானே மாறி இருக்காங்க. நாங்கள் இல்லாத போது தான் அவர்களின் நிலை தெரியும். சாப்பாட்டில் தொடங்கி சகலமும் அவர்களின் கைக்குள் கொடுத்து, தங்களின் சாதாரண தேவைகளையே செய்து கொள்ள முடியாதவர்களாய் இருக்கிறார்கள். இனியாவது எங்களை போன்ற அப்ளிகேசன்கள் எல்லாமும் இன்றி, மனித இயல்பு என்ன என சிந்திப்பார்கள். தயவு செய்து எங்களை அழித்து விடுங்கள்” என கண்ணீர் விட்டது பேஸ்புக்.

இதை கேட்டுக் கொண்டிருந்த மார்க், கெவின், மிட்டல், ஜாக், ஜான் எல்லோரும் அறையில் இருந்த மடிக்கணினியில், தங்களால் உருவாக்கப்பட்ட செயலிகளுக்கான அனைத்து கோடிங்குகளையும் அழித்தார்கள். அனைத்து செயலிகளும் காற்றோடு காற்றாக கரைந்து கலந்து போயின. உலகில் எல்லா கைபேசிகளில் இருந்த அனைத்து செயலிகளும் மறையத் தொடங்கின.

எல்லாமும் முடிந்து வீடு திரும்பிய மார்க், கெவின், மிட்டல், ஜான், ஜாக் அடுத்து என்ன செயலியை உருவாக்கலாம் என்ற சிந்தனையில் மூழ்கி கொண்டிருந்தனர் எந்தவொரு உணர்வும் இன்றி.

சிறுகதை ஆசிரியர்

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here